เมื่อป้ากลับมา พาไปห้องเลย 1

ป้ากลับมาแล้วก็ดึงมือวิ่งตรงเข้าห้องทันที—ไม่มีพรีอามพ์ ไม่มีบทสนทนาเยิ่นเย้อ แค่ปลายนิ้วที่รู้ว่าต้องการอะไรชัดเจน! doujin เรื่องนี้ของผู้เขียนที่ไม่ค่อยถูกพูดถึงแต่เนื้อเรื่องดร็อปหนักทุกหน้า เรียกได้ว่าเป็นงานที่เข้าใจจิตวิญญาณของแฟนๆ แนว tomodachi no mama อย่างแท้จริง เพราะมันไม่ได้แค่โชว์สถานการณ์แปลกๆ แต่ยังซ่อนน้ำหน้าของความสัมพันธ์ที่พันกันแน่นไว้เบื้องหลัง ถ้าอยากอ่านงานที่มีทั้งความตึงเครียดทางอารมณ์และความใกล้ชิดที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว โดจินเล่มนี้ตอบโจทย์ทุกความต้องการ\n\nทำเนียบ 34 หน้าแต่รู้สึกเหมือนอ่านจบเร็วกว่านั้นมาก ทุกกรอบภาพถูกวางไว้อย่างมีจุดประสงค์ ไม่มีพื้นที่ว่างที่สิ้นเปลือง โดยเฉพาะฉากเปิดที่ผู้เขียนเลือกตัดต่อแบบกระชับจนคุณแทบไม่ทันหายใจก่อนจะถึงคลิมแกซ์ แปลไทยในเรื่องนี้ก็ทำได้ลื่นไหล ไม่รู้สึกว่าเป็นงานแปลสำเนียงแข็งๆ ทำให้อ่านแล้วดูดีเข้ากับบรรยากาศต้นฉบับได้อย่างสมบูรณ์แบบ สำหรับใครที่ชื่นชอบโดจินแนวมีเลย์เยอร์ที่ซ้อนชั้นด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน เรื่องนี้คือหนึ่งในงานที่ควรหยิบขึ้นมาอ่านในปีนี้แน่นอน